Profiel van ☆ PastelScene ☆* ☆ lP a s t e ll S c e ...Foto'sWeblogLijsten Extra Help

Weblog


    17 januari

    Martini..

     . . M a r t i n i . .  『 Something that can make the delightful smile, it just pay attention to the passionate details..』

            
     ที่โต๊ะยาว...มีรูปทรงของสิ่งๆหนึ่งตั้งอยู่ ลักษณะนั้นใสและเต็มไปด้วยหยดน้ำเล็กๆเกาะอยู่โดยรอบ 
    ...น้ำที่อยู่ในสิ่งนี้ ไร้ซึ่งสีสันใดๆ และสามารถมองผ่านทะลุไปอีกฟากหนึ่งของโต๊ะได้ แม้ว่าจะไม่ชัดเจนเหมือนการมองด้วยตาปกติ แต่ภาพที่เห็นผ่านน้ำจากแก้วใบนี้ได้สร้างมุมมองแปลกๆขึ้นมา ชวนให้ฉันต้องรู้สึกขำในใจอยู่บ่อยๆ
           วันนี้ก็เช่นเดียวกับวันอื่น ฉันได้มานั่งอยู่ตรงที่เดิม และยกแก้วน้ำใบเล็กๆ ขึ้นมามองอีกครั้ง คงไม่มีใครสนใจฉันเท่าไหร่นัก เพราะรอบๆ ตัวของฉันตอนนี้ไม่มีใครสักคน พวกเขาในสายตาฉันตอนนี้เป็นเพียงแค่รูปทรงที่เคลื่อนไหวได้ เป็นเพียงองค์ประกอบของวัตถุรอบๆ ในฉากหนึ่งของชีวิตฉันเท่านั้น
    ฉันรู้...พวกเขามีชีวิต มีความรู้สึกและอารมณ์เหมือนกันกับฉันทุกๆอย่าง พวกเขาทุกคนมีความสำคัญและมีคุณค่าเป็นของตัวเอง
    ...แต่ไม่ใช่กับฉันในตอนนี้..
           ขณะที่ฉันมองผ่านแก้วใบนี้เหมือนทุกๆครั้งที่ฉันเคยทำ ความหวังที่จะได้เห็นสิ่งที่ฉันไม่เคยมองเห็นมันด้วยตาปกตินั้น ถูกทำลายลงไปด้วยด้วยเสียงๆหนึ่ง ...คนที่นั่งอยู่ข้างฉันบิดตัวเข้าหากระเป๋าและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับสายด้วยท่าทางที่ลุกลี้ลุกลน เธอผมยาวมากจนปลายของผมนั้นปรกแขนของเธอ ดูเหมือนเธอมีเรื่องรีบร้อนอะไรบางอย่างจนในที่สุดจึงต้องรีบลุกออกไปจากโต๊ะ และฉันก็ได้แค่เพียงมองสิ่งที่ยังหลงเหลืออยู่บนโต๊ะ รูปทรงของก้อนเค้กที่เหลืออยู่บนจานสีไข่ไก่และรูปทรงของหูจับแก้วชาที่ภายในแก้วนั้นยังคงเหลือชาอยู่เช่นกัน..
           ฉันมองค้างอยู่อย่างนั้นและคิดถึงสาเหตุที่ทำให้เธอคนนั้นต้องเร่งรีบออกไป แต่มันก็คงไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉัน และฉันเองก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเธอ ฉันเองก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของร้านแห่งนี้ เป็นฉากๆหนึ่งในชีวิตประจำวันของเธอเท่านั้น
    ...น้ำที่หยดลงมาโดนแขนเสื้อสีดำข้างหนึ่ง ทำให้ฉันรู้สึกตัวอีกครั้งว่าฉันยังคงถือแก้วอยู่ และควรจะหันกลับมาสนใจมันได้แล้ว ฉันจึงก้มตัวลงและยกแก้วสูงขึ้นให้อยู่ในตำแหน่งสายตาพอดี ฉันมองผ่านหยดน้ำเล็กเหล่านั้น มองผ่านความหนาของแก้ว และลูกมะกอกเสียบไม้ที่วางอยู่บนขอบ มองทะลุออกไปสู่วัตถุที่อยู่ตรงหน้า..
    ...ฉันรู้สึกขำเหมือนทุกๆครั้ง ตลกในสิ่งที่ตัวเองมองเห็นและสิ่งที่ตนเองทำอยู่ มันดูไร้สาระ แต่มีความหมายกับฉันอย่างบอกไม่ถูก
           ฉันเอนแก้วลงมาสัมผัสที่ริมฝีปากและดื่มสิ่งที่มีอยู่ในนั้นให้หมดภายในทีเดียว...
    ...รสชาติที่ขมจนแสบคอ หากสัมผัสด้วยลิ้นเพียงเท่านั้น
    แต่กลิ่นของมันกลับหอมและกรุ่นลึกเข้าไป มีอะไรบางสิ่งบางอย่างมากกว่ารสชาติที่มีอยู่
    และมากกว่าลักษณะของมันที่ดูไม่ต่างอะไรจากน้ำเปล่านัก...
           " Martini " คือชื่อของมัน เครื่องดื่มที่คลาสสิคที่สุด ความละเอียดอ่อนของส่วนผสมที่ตรงข้ามกับความเรียบง่ายซึ่งเห็นได้อย่างชัดเจนในภายนอก..และนี่คือเหตุลที่ทำให้ฉันชอบ การใส่ใจในรายละเอียดเล็กน้อย เหมือนกับสิ่งที่เรียกว่า "ความรู้สึก" ...
    การใส่ใจเรื่องเล็กน้อยที่มักถูกมองข้ามไป เพียงเพราะทุกๆคนต้องการแค่จะรู้สิ่งที่เป็นคำตอบที่ชัดเจนที่สุด.. ต้องการรู้เพียงแค่สิ่งที่เป็นแกนหลักเท่านั้น..พวกเขาเชื่อว่าสิ่งรอบๆข้าง นั้นไม่มีคุณค่าใดๆ จะมีหรือไม่มี ก็ไม่ใช่สิ่งสำคัญอะไรต่อสิ่งที่เป็นจุดประสงค์หลักของเขา
             
           ...แต่ฉัน เป็นคนหนึ่งที่ไม่คิดเช่นนี้...
    ฉันใช้เวลาว่างที่มีมานั่งอยู่ที่ร้านแห่งนี้ ดื่มสิ่งที่เรียกว่า " Martini "แก้วนี้ให้บ่อยครั้งที่สุดเท่าที่ทำได้ เพื่อเตือนตัวตนของฉันเองว่า ..ตอนนี้ ...ฉันได้มองข้ามรายละเอียดของสิ่งใดไปบ้างหรือเปล่า...
    แม้รายละเอียดเล็กน้อยจะไม่สำคัญเทียบเท่า.. ทว่ามันคือสิ่งที่นำมาซึ่งทุกสิ่งของสิ่งๆนั้น บ่งบอกความเป็นจริงที่สุด และทำให้รู้ถึงสาเหตุทั้งหมด.. โดยไม่เคยโกหกหรือหลอกหลวงเลย
           ฉันหลับตาลง เอนตัวเข้าสู่เบาะสีขาว และนึกถึง "ความรู้สึก" ที่มีอยู่ในตัวของคนทุกคน ความรู้สึกนั้นเป็นสิ่งที่มองไม่เห็น ไม่ว่าจะในขณะเวลาใดก็ตาม ก็ไม่มีทางที่จะสัมผัสมันได้อย่างชัดเจน และสุดท้ายก็จะถูกตัดสินจากภายนอกเท่านั้น ไม่ต่างอะไรไปกับ " Martini " ที่ไม่มีใครล่วงรู้ถึงความซับซ้อนในการผสม ก่อนที่มันจะกลายมาเป็นเครื่องดื่มชนิดหนึ่ง ซึ่งดูเรียบง่ายไม่พิเศษหรือต่างอะไรจากเครื่องดื่มอื่นๆ
           ฉันยังคงนั่งอยู่ตรงที่เดิม และย้อนกลับมานึกถึงตัวเองอีกครั้ง ...ฉันมักจะรู้สึกดี รู้สึกดีมากเพราะใครคนหนึ่ง..
    ...ซึ่งก็คือตัวฉันเอง ที่มักมีคุณสมบัติในการที่จะคิดทบทวนรายละเอียดเล็กๆน้อยๆต่อทุกสิ่งทุกอย่างเสมอ
    ไม่รู้ว่ามันจะน่าเบื่อหรือน่ารำคาญเกินไปมั้ย สำหรับคนอื่นๆ ถ้าพวกเขาได้รับรู้ถึงสิ่งที่ฉันคิดอยู่...
    ...แต่สำหรับตัวฉันเอง...
    ...ฉันมีความสุขกับสิ่งเรียบง่าย แบบนี้..
    และมันก็มากพอแล้วที่จะทำให้ฉันในวันนี้มี รอยยิ้ม..

           ฉันยิ้ม...แม้ในวันที่ฉันได้สูญเสียคนที่ฉันรักที่สุดไปแล้วอย่างไม่มีวันกลับมา..
     
    . . .
     
     

    Reacties

    Een ogenblik geduld...
    De reactie die je hebt ingevoerd is te lang. Maak hem iets korter.
    Je hebt niets ingevoerd. Probeer het opnieuw.
    We kunnen je reactie nu niet toevoegen. Probeer het later opnieuw.
    Je hebt toestemming van je ouders nodig om een reactie toe te voegen Toestemming vragen
    Je kunt geen reacties geven omdat je ouders dit hebben uitgeschakeld.
    We kunnen je reactie nu niet verwijderen. Probeer het later opnieuw.
    Je hebt het maximale aantal reacties overschreden dat je elke dag kunt versturen. Probeer het over 24 uur nog eens.
    De mogelijkheid om reacties te geven is uitgeschakeld voor je account omdat onze systemen aangeven dat je spam naar andere gebruikers verzendt. Als je van mening bent dat je account ten onrechte is uitgeschakeld, kun je contact opnemen met de klantondersteuning van Windows Live.
    Voer de beveiligingscontrole hieronder uit om een reactie achter te laten.
    De tekens die je typt moeten overeenkomen met die in de afbeelding of het audiofragment.

    Meld je aan bij Windows Live ID om een reactie toe te voegen (als je Hotmail, Messenger of Xbox LIVE gebruikt, heb je al een Windows Live ID). Aanmelden


    Heb je geen Windows Live ID? Maak er nu een aan

    Links naar je weblog

    De URL voor de link naar dit weblogitem is:
    http://pastelscene.spaces.live.com/blog/cns!99C237661553504C!487.trak
    Weblogs die naar dit item verwijzen
    • Geen